“Openheid en vertrouwen vormen de basis van ons gezinshuis.”
"Ik ben nu 5 jaar gezinshuisouder bij Jeugdformaat. In ons gezinshuis wonen vijf gezinshuiskinderen, naast onze eigen twee kinderen. Op dit moment zijn wij een huis vol pubers. De jongste is 14 en de oudste is 21 jaar. Wij zijn een Simba-gezinshuis. Dat betekent dat broertjes en zusjes zoveel mogelijk samen kunnen blijven en dat we intensief samenwerken met hun ouders met als doel de gezinnen te versterken en waar mogelijk gaan kinderen terug naar huis.
Als gezinshuisouder biedt je dag en nacht een veilig en warm thuis. Ik begeleid de gezinshuiskinderen op verschillende vlakken zoals; stimuleren om naar school te gaan, een bijbaantje/hobby of sport te zoeken en werken aan sociale vaardigheden. Ik breng ze ook andere vaardigheden bij zoals leren sparen, op tijd opstaan en afspraken nakomen. Daarnaast werk ik aan vertrouwen en eerlijkheid en ga vooral in gesprek met mijn pubers. Ik weet bijvoorbeeld dat sommige pubers in mijn gezinshuis vapen of blowen. Ik ga niet meteen verbieden, maar praat met ze over veiligheid; waar koop je het, is dit op een veilige plek, overdag of ‘s avonds in het donker. En wijs ze op de risico’s, gevaren en hun gezondheid en hoe je dingen ook anders kan oplossen.
Ik begeleid ze in hun persoonlijke ontwikkeling, ik praat met ze over hoe ze met geld omgaan, over werk, over vriendschappen, familiebanden en over keuzes die invloed hebben op hun toekomst. En we werken aan hun zelfstandigheid, zodat ze na het gezinshuis kunnen doorstromen naar begeleid-kamer-wonen of een zelfstandige woonplek. Het is intensief werk, want werk en privé lopen hier volledig door elkaar. Maar juist dat geeft veel voldoening: je ziet kinderen echt vooruitgaan, en je weet dat je daarbij een verschil maakt.
Ik werk nauw samen met ouders, we werken aan familieherstel en het aanleren van (opvoed) vaardigheden zodat zij kunnen groeien en de kinderen uiteindelijk weer veilig terug naar huis kunnen.
Ik heb altijd in de jeugdhulpverlening gewerkt. In mijn vorige baan begeleidde ik complexe gezinnen en zag ik vaak dat begeleiding aan ouders stopte zodra kinderen uit huis werden geplaatst. Dat voelde niet goed. Kinderen gingen jarenlang naar groepen en ouders kregen geen kans om te leren en te groeien. Toen ik hoorde over de Simba-methodiek bij Jeugdformaat, waarbij kinderen in een gezinshuis wonen, maar ouders actief betrokken blijven, vielen voor mij alle puzzelstukjes op hun plek. Dat was precies wat ik wilde doen. Samen met mijn man en kinderen zijn we toen dit avontuur aangegaan.
Het is een groot en levendig huishouden vol pubers. Geen dag is hetzelfde. De ochtend begint vroeg met alle pubers op tijd op school krijgen, daarna heb ik regelmatig gesprekken buitenshuis met Jeugdbescherming, scholen en ouders. Of breng ik een kind naar therapie. Daarnaast werk ik nauw samen met mijn kernteam. Zij zijn betrokken bij mijn gezinshuis en regelmatig bespreken wij de voorgang van de gezinshuiskinderen. Het kernteam bestaat uit een gedragswetenschapper en ambulant begeleider. De ambulant begeleider begeleid de ouders ook in de thuissituatie en blijft ook nog een half jaar betrokken bij het gezin als de kinderen weer thuis gaan wonen.
En tussen alle afspraken door probeer ik ook tijd voor mezelf te nemen: sporten, wandelen, schilderen, even tot rust komen. Want het is een intensieve baan, 24 uur per dag. Er zijn geen standaardwerkuren, privé en werk lopen volledig door elkaar, en dat moet je leren managen. Natuurlijk heb ik ook vakantiedagen en ben ik om het weekend vrij. Dat is fijn, even rust en alle tijd en aandacht voor mijn eigen gezin.
Wat ik verder nog belangrijk vind in ons gezinshuis, is openheid en eerlijkheid. Ik wil dat kinderen hier alles kunnen vertellen, zonder oordeel. Of het nu gaat over puberproblemen, schoolstress, vriendschappen, familie, ruzies, geldzaken of lastige keuzes: wij praten erover. Ik wijs niet met een vingertje, maar ga juist het gesprek aan, zodat ze leren nadenken over hun eigen handelen of aandeel en dat ze leren van de keuzes die ze maken. Openheid en vertrouwen vormen de basis van ons gezinshuis.
Ik leer zelf ook elke dag. Elk kind heeft zijn eigen rugzak, met unieke uitdagingen en problemen. Daarom blijf ik lezen, en blijf ik het volgen van trainingen en scholing belangrijk vinden. Via de Jeugdformaat Academie en Simba-trainingen blijf ik groeien in mijn vak en kan ik de kinderen de begeleiding bieden die ze nodig hebben.
Werken als gezinshuisouder is elke dag een uitdaging, maar ook enorm dankbaar. Het is zo mooi wanneer een kind na anderhalf jaar of langer weer veilig terug naar huis kan. Of dat we kunnen werken aan familieherstel en familiebanden tussen ouder en kind worden hersteld.
Het is een mijlpaal voor het kind, voor de ouders, het kernteam en het gezinshuis en ik geniet daar zo van! Het is een baan die alles vraagt: energie, geduld, empathie, flexibiliteit. Maar het geeft je ook zoveel: verbondenheid, trots vreugde en het idee dat je echt iets bijdraagt aan het leven van kinderen en gezinnen.”
